[Hayat] etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
[Hayat] etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

23 Kasım 2024 Cumartesi

Askıda Aşk

Hani bir zaman kendine ihtiyaç duymuştun
Yetmiyordu sana varil dolu tonlarca sular
Geçip giderdi hayat önünden heyhat.
O gün bu gündür uğramıyormuş inat ki ne inat
Aldım öteye koydum adını, işte buydu sanat
Veremem sevgini geri; o bulunmaz bir milat.
Gel satın almadan yaşayalım,belki budur
 hayat üzerine hayat!?
Kulaklarına ve sana ait olmalıydı bu tirat!
                                23/ Kasım/ 2024

9 Kasım 2024 Cumartesi

... 2.0 Versiyon

 


Bir Dağ Çilegiyle neler yapılabilir Loksandra?

Kuş tüyü baharlar satin almak içindi oysaki;

geçtiği sahipsiz güzergahlar.

Kavuşmuştuk aslında bir çocuğun kalbinde

Bildiğim yerdesin unutma.

                      9/ Kasım / 2024

30 Nisan 2022 Cumartesi

Darüşşafaka 😍🤗

 

Bayram da ve diğer günlerde bağış yapmak için harika bir kurum değil mi sizce de ? 😊


Bilgi ve Bağış için: 

https://www.darussafaka.org/

6 Nisan 2018 Cuma

4 Nisan 2018 Çarşamba

Bekleme Salonu

Kararları önceden belirlenmis bir duruşma ayarlıyorum bize. Kalem/kağıdı bizim getirmemiz soylendi. Duvarlarda "itiraz etmiyorum!" nidaları yankilaniyor,, kanıt no: 04 sunuluyor jüriye.


04 Nisan 2018/ 09: 09


12 Ağustos 2017 Cumartesi

Arş- ı Endam

Arş bir anlam ifade etmiyor Beatrice olmayınca
Dolu dolu yağmur taneleri var icimde çağır biat edeyim
Hangi gülücük tozu yamadi karanlık ruhunu söyle?
Bir yerlerde yıldızlar kayboluyor etraf aydınlık, töz
Sızladı kaburgalarim bu gece mavi duygu içimde
İllegal öpüşmelerde aradım kanayan hüznün dibimde
Safakta bir yangın patlak verdi gormeliydin etrafı boğan kızıllıgı
O an hatırladım seni beatrice saçların rengini çalmıştı tanrı


Iteliyorum seni kavuşturmak tek derdim, anlamıyorsun.
Bilmek ile bilmemek arasında kalıp içeri alıyorsun
Çiğ bir ayet dönüyor dudaklarinda bunu iyi anlıyorsun.


Çoban yıldızı altında caz dinlemek isterdim seninle
Apoleti sökülmüş subaydan bozma insan olarak düşledin beni hep
Bu da yetmezmiş gibi düşleri mi çaldırttım bilerek
Beatrice sakın tanrı çingene ruhlu olmasın?
Cevabını gözlerinden aldım konuşma. Yok olmayasın
Baskına ne zaman geleyim hangi gece müsaitsin?
Çünkü ben daha çok sevdim saçlarını ülkedeki tüm aşklardan
Bir ondan kıskanmadım seni inan bir o yaradan.


IBRAHIM DEMIROZ/ 12 AĞUSTOS 2017


23 Mart 2017 Perşembe

Hüzün Kokusu

Yeni Şiirden açık iki mısra alıntısı...

...

Düşen inci bileklerini topla toprak ruhundan

Her yol geçmiyor inan bu cepheden, huduttan

23 MART 2017 // HÜZÜN KOKUSU



18 Şubat 2016 Perşembe

Buluşma

Ele avuca sığmayan bir tanrı olusturdum kapı önünde. İçeri girmenin yasak olduğu kör bir sabaha ulasmama ramak kalmıştı

18- 02- 2016 / 23:00


3 Şubat 2016 Çarşamba

Su

Bir ağacın altında kendimi dinlemeye baslayali iki yıl oldu. Emniyet kemerimdi toy bir köknar yapraklari. Cikarip sipatulami gotik bir resim yaptim, tadi olgunlasmis mavi su yuzeyine.

03-02-2016 / 20:10


15 Aralık 2015 Salı

ANLAMSAL EĞRİ VE YASAM UZERINE

Yazinsal hayatimizin en onemli ve ozel kusurlarindan biri olarak adlandirabilecegim kusurlu okuma tabiri uzerinde durmadan gecmek istemedim. Insanlik yasami boyunca hep bilgi arayisi içindi olagelmistir. Bunun esas sorumlulugunu üstlenmek yerine; kendi bilgi akisimiz icinde bir arayis, yonelim, ucsuz bucaksiz bir yol bulma telasi icine girmemiz de cabasi.


Basitlestirilmis bir kac tumce ile kanuyu aciklamak isterim ... Once 2 soru ile yonumuzu belirleyelim:

1) yasamimiz boyunca biriktirdiklerimiz neler olmustur?

2) kendimize karsi gercek ozne olabiliyor muyuz?

Ikinciden baslayalim...

Bir hayati yasarken etken dusuncelerimiz olmasina ragmen, edilgen bir davranis içine giriyorsak ya da girmek zorunda hissediyorsak oznelerarasi bir sikinti var demektir. Bu da ust yasam hakkimizi kendimizin bilerek ya da bilmeyerek gasp ettiğimiz anlamina gelmektedir. Bunun farkına varmamiz ise olgunluk olarak adlandırılabilecegimiz kemik yasiyla anlatma isine giriyoruz... Ancak nafile!!

Standart oznellik, tikellikten uzak ; kendi icinde donor bulabilegini inandığımız bir olgu meydana getirmekteyiz. Bunun ne derece dogru/ yanlis olduguna bakmaksizin kabullenmislik bir olcu olusturuyoruz.

Ilk soruya donmek gerekirse: ya biriktirdiklerimiz??

En ozel duygulari bir kumbaraya doldursak, yine de bu kadar ozel olabilir mi bilemicem ama. Insanlik tarihinde biriktirdiklerimiz bizi anlamli kilan tek olgu. Ne kadar bu davranışımizi freudsal bir yaklasimla ele alsalarda, cozumsuz bir sekilde cevap bu.. Uzgunum!

Akitilan kaplarda meydana gelen duygular yeri geldiginde firtina yaratmasinda uzerimize yok. Bu da ozel bir kabimizin olmasi gerektigini ve bunun icin de saf kalmanin huzursuz hafifligini bize yadsimak zorunda birakiyor.


Zengin olan da fakir olanda biriktiriyo insanoglu. Onemli olan bu biriktirilen duygulari ve kaliteli gecmis yasantilarini nerede/ ne zaman ve hangi kosulda kullanmamiz gerektigini biliyor olmamiz..

Her gerceklerin hayatinizda anlamli ve kalici olmasi dileklerimle..

   IBRAHIM DEMIROZ // ANLAMSAL EGRI VE YASAM UZERINE

19 Ağustos 2015 Çarşamba

ADI KONULMAMIŞ BİR ŞİİR

  



Denizde sektirilen taş nereye gider!?
Gelip gitmeyen dalga mı saklası onu?
İki bulut arasına salıncak kurdum
Bi kaç nota ezberledim sallanırken.
Gelip geçenler bir garip baktı
Öğrendim sorduğumda
Bulutlu gökyüzünden korktuklarını


Teknelerin dans edişi cezbediyor seni,
biliyorum...
Kollarını uzatsan ; çekecek seni dalgalar
Tabiat arz ediyor seslerini
Bulut korkusuzluğunda duygularını örtersin
Bunu da biliyorum..


Bakışların satın alınamayacak birer antika
İki soyguncu gizlenmiş o mavi çukurlarda
Her zaman çalmaya mecbur hissedersin,
Birkaç el ateş edersin gözlerinle,
cephe gerisinden
Bir sinek öldürür ; belki de bir tekne batırırsın
Batık bir gemiyi kıyıya ulaştırır
Kızgın kumların üzerinde seyredersin..


Kısaca hayat devam ediyor sevgilim
Yan yana gelip kokusu karışmayan çiçek gibiyiz
Herkesin elleri üzerimizde gezinirken
Biz gökyüzünde geziniriz.


İBRAHİM DEMİRÖZ // ADI KONULMAMIŞ BİR ŞİİR

1 Haziran 2015 Pazartesi

LEGO HAYATLAR... [ ÖYKÜ]

  





+ Alo
- Nerdesin?
+ Evedeyim, sen?
- Yoldayım. İyi misin?
+ (...)
- Beş dakikaya ordayım..
+ peki...

Uzun bir ögleden sonra olacagı her durumdan belli oluyordu. Adımları mı sık atma telaşından  mıdır bilinmez ; yorulduğumu hissetmiştim. Yol boyunca aklımdan gecen kelimeleri, karşılaştığım insanlara dağıtıyordum. Kapıya gelinceye kadar ne heybemde yeterince kelime, ne de ciğerlerimde nefes kırıntısının kalmadığını fark ettim. Zili çalıp / çalmama arasında gecen süre yol boyunca harcadığım enerjiden daha fazlasını kullanmama sebeb olmuştu. 

Zili çaldım, kapının o ara açık olduğunu görmem, tebessüm etmemten öteye başka bir duygu hissettirmişti. Seher vakti zili basıp kaçmalarım aklıma gelmişken, merdivenleri çıkmışım. Bir anda onu karşımda görünce ağzımdan çıkan sözleri hatırlamıyorum! Onun güldüğünü görünce pek de anlamsız konuşmadığı mı düşündüm.


+ Hoş geldin, beş dakıka demiştin!?
-  Ne kadar oldu ki, hızlı da gelmiştim!
+ yirmi dakika
-  Hımm..
+  Gel içeri, buyur.
- Her geldiğimde evi oda parfümüne boğmak zorunda mısın,nefes almayı denesen diyorum.. Cam mesela açılabiliyor, biliyorsun değil mi?
+  Çok komik!!
-  Sayemde ev toplanıyor sanırım, en son oturduğumuz sandalye bile aynı yerinde duruyor..
+  Yediğimiz son yemekten sonra bir daha dokunmadım.
- Bu konuyu konuşmuştuk, hala mı aynı konu?
+ Evet ne yapabilirim, benim hatam değil, değil mi?
-  Bilmem...


Absürt bir karşılaşmaydı zehra ile buluşmamız. Öyle ulu orta denk gelecek bir karşılaşma olsa, ''öp başına koy'' kıvamında olması için neleri vermezdim. Eskimiş bir buruşuk kağıttan yapmış olduğu ''uçakvari şeklindeki eserininin'' ucuramaması ; yan tarafta ki uçurtma sevdası çocukların mutluluklarını gölgeliyordu uzaktan bakınca.
Birkaç dakika onu seyrettikten sonraki çaresizliğine daha fazla dayanamadım ; yanına gitmeyi karar verdim. Yoksa çıldırtıcı derece de kendini hırpalıyordu , ya da bana öyle geldi, bilmiyorum.


-  Pilot olma hayali için fazla geç kalmadın mı?
+  Anlamadım!
-  Elinizdeki şekle diyorum, uçak olmalı. Kusura bakmayın hareketlerinizden başka bir sey olmasını dilerdim, hoş görün beni.
+  Aaa !! Evet. Küçüklükten beri yapabildiğim tek eser, o da malum göründüğü gibi işte.


Biz konuşurken çocuklar uçurtma eğlencelerine ara vermişlerdi. Gözlerini iki yana çeviren cocuklar, dikkatlerini nereye vermeleri gerektiğini : '' En yüksek benim ki şu anda, bak bakk!! ''  nidalarıyla uçurtmaya yönelmişti. Biz ise yere cakılmaktan bitap düşmüş uçağı inceliyorduk anlamsızca.


                                                                  *  *  * 


-  Sigara içen bir kızın piyano çalması sence de ilginç degil mi?
+  Bunu bana soran ilk sen değilsin, odanın her tarafına sigara dumanına boğup, piyano notalarıyla nötr ' lüyorum  sanırım. Elimde ne kalıyor dersen, yorgun parmaklar ve beni küfre boğan müzmin bekar  Handan hanım.
-  Anlıyorum seni - aslında anlamıyordum -  ev arkadaşının da komsun gibi düşündüğüne eminim ; çünkü gerçekten berbat çalıyorsun! 
+  Ciddi misin? ( yüzündeki şaşkınlık ifadesinin tadı görülmeliydi)
-  Şaka tabi, güzel çalıyorsun.
+  Ciddi misin!
-  ( ... )
+ İstersen akşam çalabirim sana, ev arkadaşım bugün geleyemeyecegini söyledi.
-  Yani?
+  Bu akşam burda kalabilir misin?
-  Çalmayı öğretirsen, evet.

Beş dakikalık yolu yirmi dakika da gelebilen ben; akşamın nasıl geçtiğini, handan hanımın duygularıyla eş değer hislere sahiptik, O derece etkilenmiştim o geceden. Belkıs ' ın o ulu zenginliğinden vazgeçişiydi ; bende ki o Süleymanlık tavırları. 

Sabah olduğunda yemek masasının üzerine sevdiği cevizli kek tarifinin  notlarını yazıp iliştirdim. Kapıyı yavaşça çekip çıkarken, komşuları Handan Hanımı istemeden de olsa selam verdim. Yolumu devam ederken elimdeki kağıttan yaptığım uçağı , hızlıca savurdum gökyüzüne. Gözden kaybolana kadar seyrettim


                                                                                       İBRAHİM DEMİRÖZ // LEGO HAYATLAR

20 Temmuz 2014 Pazar

Kelimelerin Anlamsız Uğultusu...Sabır

  


sevebileceğim en yüce şekilde sevdim seni.
kıskanırdı eflatun renkli bir melek,
içini dökerdi sana..
hayalvari şekilde dururdu, 
onca söz,onca anlamsız tümce.


sabırla sevgilim sabırla derdin..
acılarımız eşitlensin bu arada
kelimelerim şarjörümde
kılıcım ise cümleler..
dudaklarından tek bir kelime
sabırla sevgilim sabırla!


bir köşede yontulmuş kalem bekler beni
farklı köşede temiz kalabilmiş bir kagıt parçası.
susmuyor içimdeki vicdan denen illet..
döküyor kanını kalem,dağıtıyor kağıda
dağılıyor,ustaca örülmüş sözler
can buluyor düşünceler,
güç doluyor hayaller,
senden gelen tek bir söz:
sabırla sevgilim, sabırla
hayallerden bile sonra..

İbrahim Demiröz/ 20-07-2014

7 Temmuz 2014 Pazartesi

''Etki''

  



Kendimizi bilmeden dünyaya ayak basıyoruz aslında, farkında değiliz.Hiçbirimiz hemde...Ne ile kandırıldık da etkisi uzun sürdü doğumun..bir annenin acı cekmesini anlarımda; dünyaya geliş amacımız bize göre neydi?Herkes de bir cennet telaşı,yolu keşfetmek arzusu,meraklı bir bozkır aşkı tadında didinip durmak..mahrum kalmamak, bilinmeyen nimetler, verilen fetvalar, sıgındığımız geceler, su verdiğimiz goncalar etkiledi bizi..başka bir sebebi var; bizde gizli değil sadece..herkesle aynı zamanda dünyaya gelip; başlıyorsun yaşamaya, etrafına bakmayı da ihmal etmiyorsun hani..kendimize güvenemeyiz, yaşamayı da bilemeyiz bir türlü..gidilmesi gereken yol bekler seni,beni,bizi.. bu saatten sonra, hoşgeldin demek düşer bize,herkese..kendi kendimize..aşağıdan gelip yukarıları göç etmek isteriz..öğretidir bu.koynumuzda  sakladığımız hatıralar biriktirmeye başlarız, hoşumuza gitsin ya da gitmesin..
Sonra etkiler başlar..yavaş yavaş işler ruhumuza...

İlk tatdığın duygudur güven.zordur senin için, bebeklikte tanışman,saf sevginin ödülüydü önceleri..şimdilerde safların ödülü oldu da hadi neyse..bitmez etkiler.. gülmeyi,ağlamayı,sevmeyi,yıkmayı,yakmayı,yapmayı..çok koşup harap olmayı-hayal olmayı öğrenirsin..durursun uçsuz metruh bir binanın önünde, film şeridi tadında ki hayatını okursun..bir sigara bitimi zamanıdır düşüncede kalman sadece, etkisi o kadardır..fazla bekleyemessin,dünya küçük ve hiç bir yere sığamassın..başını alıp gidesin gelir, masum ellerin bile dikenlenmiştir artık..hancıyla tanışırsın hayatında..tanışınca anlarsın ne demek istediğimi,bunu da unutma..herkes kadar masumsundur, herkes kadar yalancısındır..doğrunun hükmünü vereceğin zamanlar olur.. kaldığını düşündüğün zamanlar olur, çabuk gecer ama; merak etme..Allah ile tanışırsın uzun bir yolculuktan sonra..kendin keşfedersin, keşfetmek istersin, seni yaradanı..

Bitmez o tatlar..dokunmalar kalmıştır geride..dokunulunca kanayan yaralar bir de..yanacağını bile bile ateşte uçuşan rüyaların gelir aklına..el tırnaklarında oluşan özlem sıkışmıştır..söndüremessin..söndürmek istemessin gizli ateşini..gücü öğrenirsin..dağ gibi yığılan etkilere inat; dağ olduğunu düşünürsün,kor alevden korkarken..kor alev olmuşsundur..farkına bile varmassın..aramaların mı bitiyor, sesin az çıkmaya mı başladı..yoksa duymalarında mı bu yavaşlık? Hay allah affetmeler başlıyordur senin için..ateş demek; af demek..ateş demek; yak demek.. ateş demek; yan demek..bunu da öğrenirsin,sessiz sedasız..yolculuklar uzundur, gidecegin yeri bilmiyorsan..yolcular uzak, kurak gönüller birer tuzak..ay şahittir başlayan etkilere..gün şahittir..bir de senin yanında ki melek..tanışırsın onunla..seversin de istemeden..bilmeden..yalancı şahitlik yapacaktır sana..olmasını istersin yanında,hayatında..sen de biliyorsun..gişede bekleyen kısa boylu kadın gibidir,yanındaki melek..görünüp kaybolması; hep seni rahatsız etse de elinden bir sey gelmez..sende kaybolursun..bir daha dönmemek üzere..yüzünde tebessüm..ilginç bir gülümseme vardır, dal budak çehreli yüzünde...ve etki biter...

Geride bıraktığın sadece üzeri çizdirilmiş, şekilli bir mermer..yazısı bile tam belli olmayacaktır belki..olmasında zaten..etkisi ne oldu ki dünya denen dönemecin;bunun etkisi olsa neye yarar..hayat izlerin, kalp tanesi yerindedir..hak senin için bir tanedir..kader seni aldatmamıştır bu sefer..yazmıştır sağına..ya da soluna..kim bilir? 

İbrahim Demiröz//07-07-2014

22 Haziran 2014 Pazar

Hayaller..Pazar

 

En yakın dostu yollar olan insanın mutlulugu ne kadar hoş olabilir ki?
gördükleri, duydukları sade ona özel...

perdesi gökyüzü,baş döndürücü bir gece olması an meselesi olabilir bence...yatıp uyumak istersin..sonra uyanıp alarsın masmavi geceyi...yakıstıramassın kendini, yolda verilen nahoş molaları...yolculuk sadece iki nokta arası gidilecek bir mesafe olmaktan cıkar senin için..bir düzen, kurgusu sende gizli bir kısa film belki..telefonunu bırakıp gitmek an meselesidir aslında.onu da yapacaksındır da. ailen aklına gelir sonra..büyük bir  neyse çekip rahatlarsın.

sonra uyanırsın.. derin uykundan.. nerdesin peki?hay allah rüyaymış... yarım kaldı düşler dersin, ama aklında bir kıvılcım, munzip bir gülüş eşlik eder bereketli dudaklarına..kalkarsın yatağından, gecen arabalar daha bir ayrıntılı görünür sana.. daha bir çekici, daha bir davetkar..bir yanda da hayat, parmak sallar sabaha, sana.. sakın! demekten kendini alıkoyamaz..işine bakarsın, zorla, sen olmamak üzere...

öyle bir pazar sabahıydı bugün benim için..uzun süredir erken kalkmanı verdiği bir yoklamaydı sanırım..unuttuğumu sanmamı istemiş olmalı..belki bir odric olma yolunda ilerleyen bir arkadaş vardır insanın içinde kim bilir.. özellikle pazar sabahları hayatına giren..en rahat sabahını rahatsız etmektir görevi, öyle düşünürsün..
ve öyle olur...


her şeye rağmen iyi pazarlar.. 
size ve kendime

İbrahim Demiröz//22-06-2014

Ay Çiçeğim.

tekir