Oy Süsen Süsen O" türküsü, Siirt yöresine ait, sevilen bir türküdür. Bu türkü, Dicle Nehri'nin kıyısında yetişen süsen çiçeğinin güzelliği ve bu çiçeğe duyulan özlemi dile getirir.
🎵🎵🎵🎵🎵🎵
Türküde anlatılan hikaye, yörenin insanlarının süsen çiçeğine olan sevgisini ve bu çiçeğin onlar için ne kadar değerli olduğunu gösterir. Süsen çiçeği, Dicle Nehri ile özdeşleşmiş ve yörenin sembollerinden biri haline gelmiştir.
yaklaş hemen dün içinde boğulmadan
ancak bu kadar güzel eşlik ederdi ruhuma
hatirla geleceğimizi ne de güzel yaşanmıştı
okşanmak istemişti diri diri yeşil yaprak tanesi
bulduk konduk ağaç dalina bir bir
ikindi sabahında görülen bir rüya idi aslında
her zaman ki münakaşa ritüelleri
basamaklar ağır, bizler hafif geliyorduk
ayaklar altında.
14 / Aralık / 2024
Cennete bakarken yakaladım seni
Elin elimde ortada bekleyen sadece bir hece
Artık her şeyimiz eşit emin ol!
Dönüp bakmaya denedim inan
Bulunduğum yerden...
Anladığını biliyorum;hayatı birlikte çekiştirelim
3/ Kasım/ 2024
güzel sevgiyi seç
seni sordular korkular eşliğinde
bugün daha güzel inan ayakların
istediğin gibi ezip geç, geç geç...
bu sefer bize geç geç geç
15 Ekim 2024
Kizil gökyüzünden boşalan yağmur tanelerini hissedebiliyordu efsun. Kuş seslerini ozleyecegini aklinin ucundan bile gecirmemisti. Ruzgarin hızını yetisememenin mümkün olmadigini anladiginda kendini haki renkli bir kafenin icerisinde bulmuştu. Ulu gökyüzü sanki önünde diz çökmüştü. Sessizlik ne fena bir seydi, hemen yani basinda duran koltuğa atti kendini, sabirsizlikla. Atmasiyla kendi sesini isitme curetiyle kahve siparisi vermesi bir olmuştu.
Bu zamana kadar var olmak istedigi bir yerde olamadigini fark etti. Siparisini beklerken aklindan binlerce kelime avazi ciktigi kadar bağırmalarini duymak istemiyorcasina onlarla ilgilenmedi. Ancak kahvesini getiren kadinla yüz yüze gelmesi gecikmedi.
- kahveniz hanimefendi?!
- "Teşekkürler, ne cabuksunuz "diyerek anlamsiz birkac sozcuk bırakmıştı agzindan.
-" yagmurun kesilmesini firsat vermek istemedim siparisinizi getirirken, böyle ogretmisti anneannem, calistigin yerde kahvenin ulasma denklemini es gecmemem gerektiğini söylemişti. Afiyet olsun" diyerek uzaklasmisti masadan... Efsun' a konusma firsati vermeden hizlica diger masayla ilgilenmeye baslamisti bile.
Efsun,bütün hayallerini yetismeye calisiyordu. Geceyi yirtarcasina gelen bu sozleri telefonunun calmasi bozmuştu. Arayan Ekin' di. Tartismalarinin üzerinden yalnizca birkac saat geçmiş olmasina ragmen kizginligi cok sicakti, hissedebiliyordu. Eliyle telefonu masanin öte tarafina itip kahvesinden bir yudum aldi. Sicakligi hissetmesiyle gozlerinden soguk yagmur tanelerini birakmasi bir olmuştu. Bes dakika öncesine dönmek istiyor; yapamiyor, çığlık atma teşebbüsü ise yan masadakilerin engeline takılıyordu. Neyse ki arama kesilmisti, sakinlesip etrafini göz gezdirdiginde kirmizi ve eflatun rengiyle bezenmis iki erkegin olayi anlama bakislarini daha da anlamli hale getirmek için telefonunu biraz daha öteye itti.
Hicbir zaman bir iyilik perisi olmak gibi niyeti olmamıştı, istemiyordu da... Zeki biri ise zaten olamamisti. Ancak sezgilerini guvenirdi, bir seyleri görmeden algılayabiliyor, insanlara karsi gerektiginde yalan söylemekten çekinmezdi. Bunlar ne kadar hassas ve savruk yalanlar olsa da ne kendi canini, ne de baskasinin canini yakacak düzeyde degildi. Uzun lafin kisasi bunlari hic hak etmemisti.. Ekin'i düşündü, onun hissettiklerini, hissetmesi gerekenleri hissetti. Ekinin sözlerini tahmin etmek hic zor olmuyordu efsun icin, ancak aklinin hicbir odacigina ekinin sozlerinin yerlesmedigini/ yerlestiremedigini fark etti. Sol ellerile saclarini arkaya savurarak boynunun ortaya cikmasini sağlamıştı. Artik hissedilebilir hale geldigini düşündü..
Diger eline telefonunu alıp ekin' e mesaj atmak istedi, istemsizce bir kac kelime yazdi, duygusu mesaja gecmedi; ancak mesaj ekine geçmişti...Ani bir hareketle pencereyi acip firlatti telefonu, yagmurun altinda koşan üç cocuk sevinçle sahiplendi, yolda segirten daginik kelimeler icinde kalan telefona.
Efsun ise çoktan kahvesini alip yan masada üçüncü bir renk olmuştu...
IBRAHIM DEMIROZ / YANGİN YAGMURLARI
Yazarken dinlediğim müzik:
https://youtu.be/OOHbnYreXkE
Bir mevsim başlangıcından daha farklidir eylül. Tasmanin anlamini yeniden duzenledigin aydan ötesi bir durumdur. Eldekini ikiye bölüp tam cikarma cabasidir bu ulu ay.
"Yureginin götürdüğü yere git" sözü bu zamanda söylenmediyse eger, yazik olmustur. Hem söze hem de mevsime. Bakmanin berraklastigi, renklerin sabit kaldigini görür gibisin. Tanri ruhunu üfleyerek seni yaratti kabul; sarabi kirmizi rengini vermek kimin haddine o zaman. Birak renk bulsun zamani, belki bagrinda maviyi sakliyordu da sen karar vermissin rengin suretini.
Eyluldur insani maviyi hatirlatan ulu orta zamanlarda. Tanrinin yarattigi çamuru renk vermeye calistigin an giz bozuluyor, dokunacagi renk cümbüşü kalmiyor/ yok oluyordu.
Eyluldur, insanlari sira sira dizme telasina giren. Buldugu her firtinayi eslestirme bu ayda.
Nefesin üzerinde nefesi, camurun yuceliginde arama. Eylül ortasi sonbaharın sahlanis zamanidir. Yetisebildigin yere kadar yaklas,sakla bu ayda.
05-09-2016
Bugün eski sevgililerimden birinin nişanlısını gördüm. Bi kac saniye bakistik gectik. Insanlarin Neden modern, esnek, duru ve saydam bir şekilde yasayamadiklarina fark ettim. Düşman degiliz, ben onu baskasina; oda beni baskasina emanet etti. Hepsi bu.. Umarim olgunlasirsin beyefendi.
23-02-2016 / 19:21
Okuduğum satirlarda arıyordum, en kuytu koselerde; ancak nafileydi cabam(ız). Kirmizinin sıcaklığında kavruluyordun.
22-02-2016 / 23:50
